Стихи
Проза
Разное
Песни
Форум
Отзывы
Конкурсы
Авторы
Литпортал

ПЯШЧОТА. (Нежность).


ПЯШЧОТА. (Нежность).
Пяшчотна й перарывiста я лаулю твой водар,
вусны ловяць рукi, пальцау счуу дрыжанне.
I так мала часу з гэткае нагоды
нам даецца сёння
на адно каханне.

Што не бачаць вочы – рукi бачаць тое,
песцяць, не баяцца, - iм дазвол такi.
I стрымаць не можам хараство такое, –
рвецца нецярплiвасць
хвалямi рекi.

А што вусны кажуць – чуем i не чуем.
Потым будуць словы, прыйдзе час да iх.
А пакуль з нагоды нашу ноч мiлуем,
як мiлуе мацi
дзiцяткау сваiх.

Хутка сонца устане, кiне пазалоту.
I на змятым ложку засаромiць нас.
I пад коудрай змятай не схаваць пяшчоту,
што лягла даверам
i скранула час.

Любая, успомнi, калi цяжка стане.
Хай зацеплiць памяць у душы праз боль
сённяшняе наша чыстае каханне,
i яго мне першым
называць дазволь.





Рейтинг работы: 20
Количество рецензий: 1
Количество сообщений: 2
Количество просмотров: 281
© 02.03.2012 Сергей Калита
Свидетельство о публикации: izba-2012-517054

Рубрика произведения: Поэзия -> Лирика любовная


Betty(Светлана Мангутова)       02.03.2012   10:50:47
Отзыв:   положительный
Гэта прыгожа!
Шкада, што ўсяму свой ​​час.
І гэты трапятанне калісьці сканчаецца ...

Дзякуй за гэтую престь, Сяргей!

З душэўным цяплом!!


Сергей Калита       02.03.2012   11:46:09

Дзякуй вялікае, Бэцці!

Betty(Светлана Мангутова)       02.03.2012   15:07:42

Якая хараство!
Дзякую!


















1