Стихи
Проза
Разное
Песни
Форум
Отзывы
Конкурсы
Авторы
Литпортал

Асенні дзень сабраўся ад′язджаць


Асенні дзень садзіўся за ўслон,
Што адбывалася – не гаварыў нікому.
Кароткай світкай зачапіўся паміж крон,
Каб знікнуць у напрамку невядомым.

Ён падарыў надзею, дараваў грахі,
Ахвяраваў святла для нас нямала –
Ад ветру не хаваўся ў лапухі,
Стойка трываў дажджоў калючых джала.

Пакрыўджаным хоць нечым дапамог,
Знаўшоў парадзіць што, знайшоў час для малебні.
Сабраў, як золата, ён лісце ля дарог,
Памаладзіў слязой густы зялёны ельнік.

Асенні дзень сабраўся ад’язджаць,
Як тут насустрач зімні дзень з’явіўся…
Хацелася дабра дваім ім пажадаць,
Пакуль дзіск сонца за гару не закаціўся.







Количество отзывов: 0
Количество сообщений: 0
Количество просмотров: 14
© 09.11.2021г. Михаил Курило
Свидетельство о публикации: izba-2021-3191609

Рубрика произведения: Поэзия -> Лирика гражданская



Добавить отзыв

0 / 500

Представьтесь: (*)  
Введите число: (*)  










1